#asemaskouklitsamou
I'm a train wreck in the morning. I'm a bitch in the afternoon. Every now and then without warning I can be really mean towards you.
Permalink
My best friend…
Έχουν περάσει περίπου 13 χρόνια από τότε που έφυγες…
Δεν έχεις φύγει όμως ποτέ από το μυαλό μου… Ήσουν η κολλητή μου… Μαζί στην σχολή, μαζί στις βόλτες… και ξαφνικά αρρώστησες…
Ήταν απόγευμα θυμάμαι… Άκουγα μουσική και διάβαζα. Ότι που θα σε έπαιρνα τηλέφωνο να κουσκουσέψουμε. Με πρόλαβες…
Θυμάμαι όταν μου το είπες από το τηλέφωνο χαζογελώντας, πως σταμάτησα να αναπνέω για λίγο. Δεν ξέρω για πόσο… Μου φάνηκε όμως αιώνας… Σου είπα θα σε πάρω σε λίγο και το έκλεισα… Πρέπει να έκλαιγα αρκετή ώρα και η μελό μουσική από το ραδιόφωνο το έκανε χειρότερο…
Όταν συναντηθήκαμε έκλαιγα στον ώμο σου και εσύ με χάιδευες στο κεφάλι όπως κάνει μια μητέρα στο παιδί της όταν πονάει…
Ξεκίνησες σχεδόν άμεσα θεραπείες… Τα ξανθά ίσια μαλλιά σου έπεσαν με τον καιρό… Ήμασταν κάποια στιγμή σπίτι σου και δοκιμάζαμε ποιά περούκα σου ταιριάζει καλύτερα… Πολύ γέλιο… Αυτή η κοντή φούξια ήταν όλα τα λεφτά… Όταν μπήκαμε σε ένα μπαράκι ένα βράδυ και την φορούσες… Χριστέ μου!!! Γελούσαμε με αναφιλητά με τον κόσμο που μας κοιτούσε…
Σύντομα μπήκες στο νοσοκομείο πάλι για εντατική θεραπεία και παρακολούθηση… Σου επέτρεπα κρυφά να κάνεις κανένα τσιγάρο αν και δεν έπρεπε… Πονούσες πολύ… Και αυτός ο καταραμένος ορός να σε ακολουθεί σε κάθε βήμα σου. Σε έτριβα, σου έκανα μασάζ, σου έβαζα κρέμα σώματος ενώ εσύ με έκανες ρεζίλι στους διπλανούς με οργασμικούς αναστεναγμούς… Χαχαχα! Πάντα σου άρεσε να προκαλείς… Αυτό αγαπούσα περισσότερο σε σένα.
Λένε πως θαυμάζουμε στους άλλους αυτό που δεν έχουμε εμείς οι ίδιοι. Δανειζόμουν αυτή την δύναμη που είχες… αυτό το χάρισμα. Ναι… χάρισμα το αποκαλώ εγώ!
Έφυγες ένα ανοιξιάτικο μεσημέρι. Με πήρε η μητέρα σου τηλέφωνο και μου το είπε. Η χειρότερη στιγμή της ζωής μου! Στα 19 μου χρόνια δεν είχα βιώσει ποτέ τέτοιο αβάσταχτο πόνο. Πόνο που σου συνθλίβει τα σωθηκά.
Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί έπρεπε να πεθάνεις… Θα μου πεις ο θάνατος είναι απλά θάνατος… κανείς δεν τον καταλαβαίνει… Ίσως και να μην έχει σημασία να αναρωτιέμαι…
Σημασία έχει ότι είχα μία φίλη… και ήταν φανταστική…
Κάποια μέρα είμαι σίγουρος ότι θα σε ξαναδώ… αλλά μέχρι τότε….
ΔΕΝ ΣΕ ΕΧΩ ΞΕΧΑΣΕΙ ΠΟΤΕ!!!
…και μου λείπεις πολύ!
